Kan er geen genoeg van krijgen

Route Pieterpad

Ik rijd op de snelweg. Uit de speakers klinkt het gitaargeluid van het nummer Old man van Neil Young. Het nummer raakt me. Ik weet niet waarom. Young schreef het lied lang geleden voor een oude man die op zijn ranch het vee beschermde en hekken repareerde. Met zijn fragiele falsetto stemgeluid zingt hij over liefde waarvan hij denkt dat iedereen die - ongeacht leeftijd - nodig heeft. Een mooie gedachte zo aan het begin van dit weekend. De muziek zorgt ervoor dat ik steeds langzamer ga rijden. Alsof ik het moment dan langer kan vasthouden. Mijn vrouw zit naast me. Ik ben met haar op weg naar Zuidlaren (Drenthe). We hebben gepland om van daaruit te wandelen naar de stad Groningen. In een eerdere blog schreef ik al over het Groningse deel van het Pieterpad. Nu was het tijd voor een vervolg, de derde etappe.

Esdorp
In tegenstelling tot voorgaande dagen is het vandaag ideaal wandelweer. Er bestaat een kans op een bui maar tussendoor schijnt ook zeker de zon. Het is niet koud dus we kunnen in ons t-shirt aan de wandeling beginnen. Mijn vrouw neemt voor de zekerheid de regenjas mee, maar daar ben ik te eigenwijs voor.
Na bij bakker Hovius wat Zuidlaarderbollen te hebben ingeslagen - die met recht energie-bommetjes mogen worden genoemd -, starten we onze tocht vanaf de brink richting de rand van dit typische esdorp. Al vlug wisselen akkercomplexen en boerderij elkaar af. Wij lopen letterlijk tussen graan, maïs en aardappelen, wat een onbeschrijflijk vrij gevoel geeft. De geuren van gras en groeiende gewassen doen de rest. Wat een rust heerst hier nog.

Hunebed

Hunebedden
Bij Drenthe denk ik vanzelf aan hunebedden waarvan we er onderweg enkele tegenkomen. Deze voormalige grafkelders zijn het oudste bewijs van bewoning in ons land. Dan heb ik het wel over meer dan 5000 geleden; de tijd van het trechterbekervolk die vermoedelijk de eerste bewoners van ons land waren. Bijzonder dat daarvan iets van waarde bewaard is gebleven, al had het niet veel gescheeld of die reusachtige keien waren allemaal opgeruimd ten behoeve van onze dijken.

We vervolgen onze tocht over zandpaden en door bossen. Het noorden van Drenthe is veelzijdig. Het regent inmiddels wel even flink, maar de temperatuur is nog aangenaam. De hoge bomen bieden gelukkig enige beschutting tegen dat vele kletterende water. Er zijn van die dagen dat het je niet uitmaakt of je doorweekt raakt en dit is er één van. Na twintig minuten stopt het met regenen. We zijn aangekomen bij een open plek in het bos. De warmte van de aarde zorgt er voor dat het pas gevallen water weer verdampt. Omhoog kringelende nevel levert hierdoor een mystiek schouwspel op. Even stilstaan.

Natuurgebied

Schilderachtig
Ik kijk mijn vrouw aan en besef dat het fijn is om er samen even tussenuit te zijn - quality time. Wandelen werkt voor ons beide zowel rustgevend als inspirerend. De weg kronkelt intussen voort langs de vele beken die dit deel van Drenthe rijk is. De zon heeft de regen nu definitief verslagen. Onze kleding droogt al weer vlug op. Na een paar uur bereiken we het Paterswoldse Meer, dat in de zeventiende eeuw is ontstaan door afgraving van veen. Zodoende dat hier nu een uitgestrekt natuur- en recreatiegebied is ontstaan. Het aanblik ervan is schilderachtig. Fijn voor de inwoners van de stad Groningen die dit gebied als hun achtertuin kunnen beschouwen.

We naderen nu echt de stad. De klok geeft aan dat het 19:00 uur is, en als ik dat verifieer met mijn hongergevoel concludeer ik dat het mooi is geweest voor vandaag. Na een paar laatste (onvermijdelijk) saaie kilometers langs het Noord-Willemskanaal bereiken we moe maar voldaan onze bestemming. We stoppen op de Vismarkt bij het onlangs geopende eetcafé Pronk, waar het eten uitstekend is en het koude bier ons weldadig smaakt. Ze noemen het zelf 'Gronings genieten' en daar sluit ik me graag bij aan.

Niet ver meer..

Old man
Na een korte busrit keren we later op de avond terug in Zuidlaren. Het is te laat om op zoek te gaan naar Berend Botje, die hier in de achttiende eeuw naar alle waarschijnlijkheid echt geleefd heeft. De naamgever van het kinderliedje was een zeevaarder, Lodewijk van Heiden genaamd. Hij maakte faam als opperbevelhebber in Rusland. Niet in Amerika dus, zoals het kinderliedje ons doet geloven, maar wat maakt het uit, ik gun Zuidlaren hun icoon.

In gedachten keer ik terug naar het lied van Neil Young, inmiddels zelf een oude man. Ik geloof in die liefde waar hij over zingt. Het fijne gevoel na zo'n lekkere dag in de buitenlucht werkt net als liefde, een beetje verslavend. Ik voel bijna elke vezel van mijn lijf. Ik leef. En net als wandelen doet de liefde soms ook een beetje zeer. Dat maakt het juist allemaal zo mooi. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Zand

Wandelen door de regen;

vele druppels raken niets

Het veelzijdige Drentse landschap;

deze schoonheid doet me iets

De zon gaat altijd weer schijnen;

net als zand liefde in overvloed

Soms helpt het om stil te staan;

alles komt altijd weer goed

Voetbal moet weer om voetbal gaan

Union of European Football Associations
Vice President A.M. Villar Llona
Route de Genève 46
CH-1260 Nyon 2
Switzerland


Roelofarendsveen, 26 juni 2016





Geachte heer Villar Llona,

Deze periode staat uiteraard volledig in het teken van het Europees kampioenschap voetbal in Frankrijk. Helaas heeft het Nationale team van mijn eigen land geen deelname kunnen afdwingen. Dat heeft me er echter niet van weerhouden om zo nu en dan de verrichtingen van andere Europese landen te volgen. Met weemoed heb ik echter moeten constateren dat ik tot aan nu meer ergernis dan plezier heb beleefd aan het kampioenschap, wat meteen de reden van mijn brief aan uw adres verklaart en rechtvaardigt.

Voor veel Europeanen betekent een EK een welkome afleiding gedurende de drukte van de dagelijkse beslommeringen. Voor een enkeling vormde het evenement zelfs aanleiding om naar het land van de voormalige zonnekoning af te reizen. Ondanks het plezier dat dergelijke reisjes normaliter teweeg brengt, heb ik moeten vaststellen dat sportiviteit bij sommige supporters zo af en toe ver te zoeken was. Het dieptepunt waren de rellen rondom en in het stadion tijdens, voor en na enkele wedstrijden. U heeft hierop adequaat geacteerd door de betrokken landen een fikse boete op te leggen. Dat zal ze leren!

Scoren
Voetbal is een leuk spel om te spelen, maar helaas laat de attractiviteit van de wedstrijden tijdens dit EK wel wat te wensen over. Ik heb met plezier en regelmaat jarenlang zelf een balletje getrapt dus ik weet hoe leuk het voetbalspel kan zijn. Het valt me dan ook op dat de spelers maar weinig plezier lijken te beleven. Een uitzondering is als er gescoord wordt, maar dat komt helaas nogal weinig voor. Bij andere sporten lijkt dat beter te gaan.

Om meer te kunnen scoren is er meer ruimte nodig op het veld. Mijn voorstel zou zijn om buitenspel af te schaffen. Hierdoor wordt steeds het hele veld benut waardoor meer acties kunnen worden gemaakt. Op die manier zullen er als vanzelf meer doelpunten vallen. Het lijkt erop dat teams meer bezig zijn om niet te verliezen dan dat zij proberen te winnen. Het moderne voetbal ontbeert het in mijn ogen dan ook nogal aan spanning. Dit zou kunnen verbeteren wanneer nog enkele essentiële spelregels worden gewijzigd en tegelijk enkele nieuwe worden toegevoegd.

Onsportief gedrag
Eén van mijn grootste ergernissen is de regelgeving rondom blessurebehandelingen. Een ongewenste voedingsbodem voor onsportief gedrag. Op uw website lees ik dat de regels zijn veranderd: 'De geblesseerde speler wordt weer op het veld behandeld in plaats van buiten de lijnen.' Hierdoor zou het team van de geblesseerde speler geen hinder ondervinden van het tijdelijke ondertal. Klinkt uiteraard hartstikke eerlijk, alleen blessurebehandelingen dragen allerminst bij aan de attractiviteit van het voetbalspel. Voetbal is een contactsport en soms resulteert dit nou eenmaal in een lichte kwetsuur. Gelukkig stellen veruit de meeste blessures vaak niet veel voor. Als een speler een zware overtreding begaat dan moet dit worden bestraft, maar door het steeds maar toestaan van blessurebehandeling vertraagt het spel echt te veel. Stop daarmee en behandel de speler terwijl het spel doorgaat. Ik garandeer u dat veruit de meeste blessures dan ineens geen blessurebehandeling meer behoeven. En tussen ons gezegd en gezwegen, ik vermoed dat blessures soms zelfs bewust worden voorgewend om voordeel te behalen! Indien er toch sprake is van een ernstige blessure mag de scheidsrechter uiteraard altijd het spel kort stilleggen.

Respect
Het valt mij op dat diezelfde scheidsrechter te pas en te onpas mikpunt is van scheldpartijen. Er heerst een hopeloos gebrek aan respect voor de leiding. Constant objectief en alert zijn blijkt geregeld weer een onmogelijke opgave. Zelfs de inzet van zes arbiters heeft dit niet verbeterd. Dit kan allemaal veel effectiever. Harder optreden tegen zeuren op de leiding door spelers vijf of tien minuten uit te sluiten, kunnen er voor zorgen dat de scheidsrechter weer in aanzien stijgt. Daarbij kunnen grove overtredingen op gelijke wijze worden bestraft waardoor het ineens een stuk minder interessant wordt om ze te begaan. Gele kaarten zijn dan helemaal niet meer nodig. Laat verder de aanvoerder het team écht vertegenwoordigen en zorg ervoor dat diegene zijn team in bedwang houdt. Bij andere sporten waaronder rugby werkt dit al tijdenlang feilloos. Reclameren komt daar nauwelijks voor. 

Werkelijke speeltijd
Er hangen tegenwoordig zoveel camera's in het stadion dat ik me afvraag waarom die niet als hulpmiddel dienen voor de leiding? Het spel verloopt veel eerlijker wanneer is na te gaan of er werkelijk sprake is van een overtreding of doelpunt. Tijdens het bekijken van de beelden kan de klok even worden stilgezet. Schwalbes behoren dan waarschijnlijk tot het verleden en vrijwel al het andere onsportieve gedrag zal op die manier in de ban worden gedaan. In het verlengde daarvan is mijn advies om de speeltijd van wedstrijden aan te passen. Twee keer 35 minuten werkelijke speeltijd lijken mij meer dan genoeg. Tijdrekken behoort zo tot het verleden, omdat het geen zin meer heeft. Zeker wanneer een team is toegestaan om door te wisselen waarbij gebruik mag worden gemaakt van zestien spelers. Blessuretijd ter compensatie hoeft dan niet meer en het spel blijft lekker doorgaan. Weg met het oponthoud en ruim baan voor meer fun en respect!

Tot slot
In alles wat uw organisatie doet, moet voetbal op de eerste plaats staan, althans zo luidt een van de kernwaarden van UEFA. Ik begrijp dat u symbolisch van elf waarden uit wenst te gaan, al zijn dat er toch wel wat veel naar mijn mening. Overigens lijkt het er op dat verkeerde zaken zwaarder wegen waaronder commerciële - en soms zelfs eigen belangen. Te veel regels en randzaken hebben het spel dan ook aangetast en ze halen helaas ook het slechtste in veel spelers naar boven. Zo zijn de spelers geen goed voorbeeld voor een toekomstige generatie en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik hoop dan ook oprecht dat u mijn adviezen ter harte zult nemen zodat het voetbal weer leuker en aantrekkelijker wordt.

Hoogachtend,


Maurice van der Meer

Basisinkomen

Met een basisinkomen
geen zorgen meer

Ik lees het weer wat vaker.  Het zou sociale voorzieningen als AOW, bijstand en WW kunnen vervangen. Ook de hypotheekrenteaftrek, huur- en ziektekostensubsidies en kinderbijslag kunnen verdwijnen. Er worden bedragen genoemd tussen 1.000 en 1.400 euro netto per volwassene per maand. Kinderen zouden wat minder krijgen. Allemaal zonder tegenprestatie en voor iedereen gelijk. Klinkt te mooi om waar te zijn. Er is een groeiende groep voorstanders die wel wat zien in dit idee. Waar heb ik het over? Het basisinkomen.

Droom
Stel je eens voor. Nooit meer zorgen of er genoeg geld is om vaste lasten te betalen. En daardoor alle ruimte om datgene te doen wat je het allerliefste wil doen. Normaal gesproken een droom, want voor veel mensen draait het leven in eerste instantie om geld verdienen. Als je geluk hebt, vind je het werk niet vervelend om te doen. Als dit wel zo is, dan durfde je wellicht - zeker de afgelopen jaren - geen move te maken, omdat je bang voor inkomensdaling. Immers er is een aantal vaste lasten te betalen. Dus als dat nou geregeld is, zijn die problemen van de baan. Of toch niet?

Belasting
Hoe zeer ik iedereen een basisinkomen zou gunnen, kan zoiets natuurlijk niet zomaar worden ingevoerd. Het financieringsvraagstuk zal complex zijn. De begroting voor de AOW - toch ook een soort basisinkomen - levert bij tijd en wijle nu al financiële kopzorgen op. Een basisinkomen voor iedereen zou onder meer kunnen worden bekostigd door de belasting op gebruik (btw) te verhogen. Hoe meer je consumeert, des te meer ga je betalen. Op dit moment is het hoge btw-tarief al 21%. Dit zal dan nog een paar procenten omhoog moeten en ik vraag me dan ook af of bestedingen met die verhoging op peil zullen blijven. Daarnaast zullen de breedste schouders in de vorm van belastingverhoging op arbeid of vermogen de begroting moeten dichten.

Zwitserland
Het basisinkomen is geen compleet nieuw idee. In de jaren '80 werd ook al eens nagedacht over een basisinkomen voor iedereen. Toen is dit idee verworpen. Het zou te duur en omslachtig zijn om in te voeren. Mensen zouden er misschien ook een beetje lui van worden. Zonder vaste baan is er ruimte om iets terug te doen voor de maatschappij, maar wie garandeert dat dit gebeurt? Tegelijkertijd is een juiste constatering dat het huidige systeem niet echt lekker werkt. Daarom zal het initiatief zeker niet helemaal worden verworpen. Dit geldt ook voor de andere landen van Europa. In België zijn onlangs plannen geïntroduceerd voor een basisinkomen en niet zo lang geleden is er in Zwitserland een heus referendum gehouden over dit onderwerp. Een grote meerderheid was echter tegen de komst van het basisinkomen. De vraag is waarom Nederlanders dan wel voor zouden moeten zijn?

Doel voorbij

Arm of rijk

Doordat het basisinkomen veel bestaande regelingen vervangt, kan er fors op bureaucratie worden bespaard. Zeker een voordeel. De vraag is alleen of de echte hulpbehoevenden voldoende overhouden met alleen het basisinkomen. Iedereen mag in het beoogde systeem zoveel bijverdienen als hij of zij wenst, maar als je dat niet kunt, moet er mogelijk weer een aanvullende regeling komen. Dan schiet het zijn doel voorbij.

In de nabije toekomst zal automatisering een deel van de banen gaan vervangen. De verwachting is dat een groep lager opgeleiden hiervan de dupe zal zijn. Maar komen die dan ooit weer aan een nieuwe baan? En zonder WW-uitkeringen is je inkomen - afhankelijk van hoeveel je verdiende - meteen fors lager. Een ander veelgehoord argument uit het ja-kamp is dat mensen worden gestimuleerd om zelfstandig te gaan ondernemen in de wetenschap dat vaste lasten betaald kunnen worden, maar hebben al die mensen dan ineens wél de tools in huis om daadwerkelijk te gaan ondernemen?

Vraag en aanbod
In plaats van een basisinkomen is het denk ik beter om te investeren in onderwijs en zelfredzaamheid van mensen. Dan staat iedereen sterker. Sommigen hebben nu eenmaal een duwtje in de rug nodig. Vanuit sociaal oogpunt bekeken is het eerlijk dat iedereen een basisinkomen geniet. Gelijkheid van inkomen en kansen. Het verschil tussen arm en rijk gaat echter niet afnemen door een basisinkomen. In de praktijk moet ik dus nog maar zien of gelijkheid zo zal uitpakken. Ik geloof er niet in. En ja, als iedereen een basisinkomen ontvangt, resulteert dit mogelijk in een inkomensstijging voor iedereen. Natuurlijk een prettig gegeven. Maar met geld is het een kwestie van vraag en aanbod. Als er meer geld is, dan worden de prijzen vanzelf hoger. Weg voordeel. Wat is dan onder aan de streep het voordeel voor de burger van de invoering van een basisinkomen? Ik ben nog niet overtuigd.